Uitnodiging: ANE NETWERKBIJEENKOMST OP 14 DECEMBER!

Op donderdagmiddag 14 december gaan we elkaar weer live ontmoeten onder het motto Wie is het netwerk? Laat jezelf zien als bondgenoot! We nodigen je van harte uit om mee te doen zodat we van elkaar bij kunnen leren. 

Tijdens deze bijeenkomst gaan we delen in de laatste ontwikkelingen, nieuwe kringen, inzichten en inspiratie. Bondgenoten krijgen de gelegenheid om met een eigen workshop te laten zien wie ze zijn en wat ze doen in het ANE.

Er hebben zich veel mensen aangemeld om een workshop te geven en het brede programma is inmiddels bekend. Voor deelnemers is er nog plek! Je kunt je hier aanmelden.

Programma:

15:00 Welkom

15:15 Paneldiscussie: Meetellen, Samenvooruit & Bondgenoten buurtteams onder leiding van Dini Glas.

15:45 Pauze

16:00 Workshops

Workshop 1, Armoede & Emotie: De focus leggen op de mens achter de schulden en niet op het financiële plaatje. Door Henna Kappar.

Workshop 2, CoP, Iedereen een eerlijke kans op werk: Hoe kunnen we mensen daarbij helpen?  In een ‘Community of Practice’ onderzoeken wetenschappers, sociale dienstmedewerkers én ervaringsdeskundigen samen naar de beste en prettigste manier. Door Djogeeta Hiralall en Berend de Groote.

Workshop 3, Samen Vooruit: Zelfsturend vermogen in de buurt: Stichting Samen Vooruit is een initiatief uit de Indische Buurt. Aan bewoners die steun zoeken wanneer zij te maken hebben met instanties, wordt ondersteuning geboden door ‘Vertrouwenspersonen’ die meestal zelf ervaringsdeskundig zijn. Sinds een aantal jaren worden vertrouwenspersonen opgeleid voor deelnemende buurtorganisaties, nu ook buiten de Indische Buurt. In deze workshop krijg je een beeld hoe dit werkt en hopen wij deelnemers te inspireren om hier ook mee de slag te gaan. Door André van Vught.

Workshop 4, Meetellen: Meetellen Amsterdam is een onderzoeksbureau voor én door mensen die bekend zijn met extra ondersteuning.  Er wordt gewerkt vanuit het principe dat alle stemmen worden gehoord, niet alleen in de (participatieve) onderzoeken die Meetellen in opdracht realiseert, maar ook binnen het team van Meetellen zelf. Hoe werkt dat? Leden van team Meetellen vertellen hierover.

Workshop 5, Kring team bondgenoten: Hoe komen we tot een waardering van ervaringsdeskundigheid die recht doet aan betaalde ervaringsdeskundigen zonder diploma’s, zodat zij niet meer ‘onderaan’ hoeven te beginnen? En hoe zorgen we dat de ervaring en opgedane kennis die zij inzetten, passend beloond worden? Hans Cremers (HvA) is een van de initiatiefnemers van het ‘skills paspoort’ en vertelt daarover, waarna we in gesprek gaan over de praktijkervaringen. Presentatie: Marc Rakers en Jeslin Heinze.

Workshop 6, Écht inclusief: Jette Bolle is beleidsmedewerker Toegankelijkheid en Inclusie bij de gemeente Amsterdam en Eric Groot Kormelink is beleidsmedewerker Toegankelijkheid voor Cliëntenbelang Amsterdam. In deze workshop zullen Eric en Jette vertellen over hun werk en het betrekken daarbij van ervaringsdeskundigen, en jullie uitnodigen om mee te denken over het verbeteren van inclusiviteit in de stad.

16:50 Impressie & afsluiting

17:00 Netwerkborrel!

Locatie: Keizersgrachtkerk, Keizersgracht 566, 1017 EM Amsterdam

Save the date: ANE netwerkbijeenkomst op 14 december

Netwerkbijeenkomst Amsterdams Netwerk Ervaringskennis
Donderdag 14 december, 14.00 – 17.00 uur
in de Keizersgrachtkerk

We zijn een Amsterdams netwerk voor ervaringskennis

Als bondgenoten zetten we ons binnen het ANE in voor de positie en inzet van ervaringskennis. Op donderdagmiddag 14 december willen we elkaar weer live gaan ontmoeten. We nodigen je van harte uit om mee te doen zodat we van elkaar bij kunnen leren.

Jij bent het netwerk!

Het thema van deze bijeenkomst is “laat zien wie je bent”. Op verzoek gaan we op 14 december delen in de laatste ontwikkelingen, nieuwe kringen, inzichten en inspiratie. Jou als bondgenoot willen we de gelegenheid bieden om met een eigen workshop te laten zien wie jij bent en wat je doet in het ANE.

Wil jij ook een interactieve workshop organiseren? Laat het ons bijtijds weten!

Samen willen we er graag een mooie bijeenkomst van maken, maar er is wel beperkt plaats. Aanmelden voor een eigen workshop kan met dit formulier

Zet de datum alvast in je agenda, of laat ons direct weten dat je komt via deze link!

Kom kennismaken tijdens het Amsterdams Herstelfestival!

Op 28 september 2023 organiseren samenwerkende bondgenoten het Amsterdams Herstelfestival. Tijdens het festival kun je meedenken over de toekomst van herstel en mentale gezondheid en tevens kennismaken met het rijke aanbod van herstelactiviteiten en -initiatieven in de stad. Ook het Amsterdams Netwerk Ervaringskennis doet mee.

Op het programma staan een paneldiscussie, workshops en een informatiemarkt, en ter afsluiting een hapje en drankje in de Hoftuin. Het volledige programma en informatie over aanmelding vind je hier. Deelname is gratis, maar aanmelding wel vereist.

Het Amsterdams Herstelfestival wordt mede georganiseerd door:

HVO-Querido/ Herstelbureau, TEAM ED, De Regenboog Groep, Cordaan, THUIS/ Leger des Heils, GGZ inGeest, Arkin, Waterheuvel, MIND, Nederlandse Vereniging voor Zelfregie en Herstel (NVZH), Gemeente Amsterdam

Uitnodiging Netwerkborrel Amsterdams Netwerk Ervaringskennis

Thema: Buurtverbinders.

Je bent van harte welkom op de komende netwerkborrel van het Amsterdams Netwerk Ervaringskennis, op woensdag 28 juni in de Stadskas en buurtkamer in Slotervaart. Natuurlijk is er voldoende gelegenheid om elkaar (nog) beter te leren kennen onder het genot van een drankje. Tegelijkertijd willen we van de gelegenheid gebruik maken om kennis te maken met hoe de buurtverbinders van de Stadskas in Slotervaart verantwoordelijkheid nemen, door eigenaar te zijn van dit initiatief van een eigen plek in de buurt. In de Stadskas kunnen mensen elkaar ontmoeten, samen voedsel kweken, de buurt mooier maken, en lunches, verse pizza’s en brood bereiden.

Maak in een korte wandeling kennis met een aantal buurtverbinders, en ervaar op welke wijze zij hun ervaringskennis verder ontwikkelen. Je kunt inspiratie opdoen en anderen ontmoeten met een verse pizza uit de nieuwe pizza-oven.

Buurtverbinders komen we in de hele stad tegen. Zoals onze burgemeester aangaf betreffende de kritiek van buurtbewoners op het masterplan in Zuid Oost, ontbreekt het aan eigenaarschap waardoor het gevoel dat we samen onze stad mooier maken niet van de grond komt. Vanuit het netwerk zullen wij de komende tijd netwerkbijeenkomsten  gaan organiseren in de verschillende stadsdelen, zodat buurtverbinders uit de stad kunnen kennismaken met andere initiatieven.

Meld je aan via dit formulier.

Datum en tijd: Woensdag 28 juni van 16:00-18:00 uur.

Plaats: Stadskas en buurtkamer in Slotervaart, Jan Tooropstraat 8 in Amsterdam.

Verslag Masterclass Tim ‘S Jongers Natuurlijk Ervaringskennis!

Tim ‘s Jongers is een naam die niemand meer over het hoofd kan zien als het gaat over inzet van ervaringskennis in de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. Naast publicist en directeur van de Wiardi Beckman Stichting, is Tim ook een bevlogen spreker. Op 17 februari gaf hij op uitnodiging van ANE een masterclass over de noodzaak om ervaringskennis te benutten bij het oplossen van armoedevraagstukken, want ‘de hoopvollen bepalen het beleid voor de hooplozen, terwijl ze hen niet kennen’. Hieronder een verslag.

Auteur: Jevgenia Lodewijks

De druk bezochte masterclass in de Keizersgrachtkerk wordt ingeleid door Karin Hanekroot (directeur Vrijwilligersacademie). Karin benadrukt hoe belangrijk het is om te bouwen aan bondgenootschappen binnen het bestaande netwerk rondom ervaringskennis, waarna ze concludeert dat er in de zaal al een aardige mix vertegenwoordigd is van ervaringskracht, onderzoekskracht en beleidskracht.

Daarna volgt een eerste vraag aan Tim: heeft hij tips voor de aanwezigen om ervaringskennis in te zetten hier in Amsterdam? Het licht ironische antwoord is meteen raak: op deze locatie voelt Tim zich een beetje een pastoor. Om op serieuzere toon te vervolgen dat voor hem deze vraag draait om het ‘waarom’, en dat dit individueel bepaald is.

Zelfredzaamheid

De masterclass begint met een kleine mindfuck: eerst mag iedereen die zichzelf als zelfredzaam beschouwt gaan staan, de hele zaal dus, waarna iedereen die weleens een beroep doet op al dan niet betaalde hulp van deze of gene weer mag gaan zitten (ook de hele zaal).

Het is de opmaat naar een vlammend betoog over het ‘waarom’ van Tim. Voor hem begon het in Antwerpen, toen hij daar als student politicologie ging werken in de nachtopvang voor daklozen en verslaafden. Dat confronteerde hem met degenen die hij de ‘hooplozen’ noemt: mensen voor wie de opeenstapeling van ellende en bestaansonzekerheid doorgaans al vroeg in hun leven begon en alle geboden hulp vroeg of laat stukloopt. Hun levensloop staat in schril contrast tot die van de ‘hoopvollen’. Voor hen verloopt het leven doorgaans volgens een vergelijkbare dynamiek, maar dan richting succes dankzij alle steun en stimulans die zij van kleins af aan ontvingen.

Destijds bedroeg de afstand tussen de hooplozen met wie Tim werkte en zijn hoopvolle studiegenoten slechts zeven minuten fietsen, ondanks de mijlengrote kloof tussen deze twee werelden, en hij heeft veruit het meeste geleerd van de hooplozen, zo vertelt hij.

Als politicoloog en bestuurskundige kijkt Tim kritisch naar de mantra van zelfredzaamheid die sinds de decentralisatie van de maatschappelijke ondersteuning overal opduikt. De kloof tussen beleidsmakers en burgers, tussen rijk en arm, wordt juist steeds groter. De afgelopen tien jaar is het aantal daklozen verdubbeld en nu gaat het door alle crises van deze tijd nog sneller, vooral onder jongeren. Onze sociale rechten zijn al sinds lang in crisis, maar pas nu ook mensen in een betere positie daar de gevolgen van voelen, wordt onderkend dat dit een probleem is. Op de keper beschouwd klopt iedereen vroeg of laat wel een keer aan bij de overheid, wat betekent dat niemand zichzelf dus echt zelfredzaam kan noemen.

‘Hunger Games in real life’

Degenen die het beleid bepalen en daar invloed op hebben, de mensen met goede opleidingen, lijken veelal op elkaar, vervolgt Tim.

Deze circa 15 % van de bevolking heeft minimaal een Masterdiploma op zak en is bovengemiddeld gezond, bevoorrecht en tevreden met het huidige politieke beleid. Wie het goed heeft, zorgt ook goed voor de eigen belangen.

In de aanpak van problemen baseert de overheid zich ondertussen op drie pijlers: wetenschappelijke kennis, bewijskennis en professionele kennis. Tim vraagt zich af wat de logica van dit in een ivoren toren bedacht beleid kan zijn, zolang men voorbijgaat aan ervaringskennis vanuit de realiteit van degenen die in een achterstandspositie verkeren. Doordat de signalen vanuit die hoek langdurig zijn genegeerd, leeft er onder beleidsmakers een serieus gebrek aan kennis van deze werkelijkheid.

Tim noemt dit ‘The Hunger Games in real life’ en schetst een schrijnend beeld van de initiatieven van bovenaf om tegemoet te komen aan de wens om de verschillen te verkleinen: het draait altijd om de verdeling van potten met geld die op basis van sociaal-economische criteria worden toebedeeld aan zogenoemde ‘achterstandswijken’. Om de situatie in ogenschouw te nemen gaan ambtenaren hooguit een keertje op ‘wijksafari’, waarna ze menen de buurt te kennen. De potten met geld gaan voornamelijk op aan dergelijke wijksafari’s en veel te dure zzp’ers zonder band met de doelgroep die worden ingehuurd om in de wijken voorlichtingsbijeenkomsten te geven, aldus Tim. De basis, de mensen in de wijken zelf, zien weinig of niets terug van dat geld, terwijl zij degenen zijn met alle kennis van wat daar leeft. Waarom wordt die kennis niet ingezet en meegenomen in het ontwikkelen van beleid?

Drijfveren

Na deze kritische analyse is het de beurt aan de andere aanwezigen om vragen te stellen. Op de vraag of Tim veranderingen ziet naar aanleiding van zijn kritische houding, antwoordt hij dat er wel iets van verandering te zien is, hoe moeilijk en langzaam ook. Maar voor echte verandering is er naar zijn idee nog wel veel bewustwording nodig. ‘Voor degenen aan de onderkant draait het niet alleen om het feit dat ze minder hebben, maar óók dat ze zich daardoor minder gaan voelen.

Tims persoonlijke achtergrond en drijfveren komen later die dag nog vaker ter sprake in antwoord op vragen vanuit de zaal. Zelf groeide hij op in armoede. Door zijn slechte start ging hij pas rond zijn dertigste studeren, wat hij bekostigde met zijn werk in de nachtopvang van daklozen en verslaafden. Daar kon hij immers zonder diploma’s terecht. Dat werk heeft hem gevormd tot wie hij nu is en hij heeft nog steeds contact met mensen uit die wereld.

Hij vertelt lange tijd te zijn gedreven door woede naar de systeemwereld toe, maar nu te beseffen dat er voor de gewenste veranderingen heel veel tijd nodig is. Toch gelooft Tim daar wel in, want ‘meningen kun je ondergraven, maar ervaringsverhalen niet’. Uiteindelijk schiet je weinig op met boosheid, vooral niet op jezelf. Boosheid blijft wel een drijfveer, al zegt hij schertsend inmiddels te hebben geleerd om daar moeilijke woorden voor te gebruiken. Maar vooral de reacties van mensen die blij zijn met wat hij doet zijn constructief, omdat men elkaar steunt in de wens tot verandering en het vinden van oplossingen.

Uiteindelijk gaat het erom een discussie op gang te brengen over bestaansonzekerheid onder mensen die daar geen ervaring mee hebben. Nu is de nieuwe politieke mantra dat de burger centraal staat, maar waarom nu pas?

Dergelijke kritische vragen zijn ook nodig om het systeem te leren doorgronden, om te onderkennen dat er ongelijk is geïnvesteerd in mensen. Het bestaande systeemdenken zorgt voor enorm veel administratieve rompslomp bij de verdeling van subsidies. Dat geld komt niet terecht bij de mensen voor wie het bedoeld is door gebrek aan vertrouwen van de bovenlaag in die mensen, maar ‘arm zijn is niet hetzelfde als achterlijk zijn’, benadrukt Tim.

Inzet van ervaringskennis

Naar aanleiding van een vraag over de druk op het individu om de juiste diploma’s te behalen, en hoe zich dat verhoudt tot de vraag om inzet van ervaringsdeskundigen, vertelt Tim dat hij expres niet spreekt over ‘ervaringsdeskundigen’, maar wel over de noodzaak om mee te mogen en kunnen beslissen, en dat dit in feite draait om een noodzaak tot diversiteit. Laat het geld naar de mensen in de buurten zelf gaan en investeer in de mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt, zoals schoonmaaksters – de meest diverse groep die je je kunt voorstellen – zodat ook zij hogerop kunnen komen. Nu krijgen zij hooguit computervaardigheidscursusjes aangeboden voor inzet in hetzelfde laagbetaalde werk, aldus Tim.

En hoe zouden we de gemeente Amsterdam ervaringskennis kunnen laten omarmen als toegevoegde waarde? Tim: ‘Als je het anders wil doen moet je de ongemakkelijke vraag stellen of je het ook met dezelfde mensen moet doen of niet. Investeer juist in die mensen met ervaringskennis. Een mooi voorbeeld vanuit de gemeente Zwolle: daar wordt al gewerkt met een zogeheten “ervaringsmakelaar”, een persoon die belast is met het permanent kritisch bevragen op het inzetten van voldoende ervaringskennis binnen het beleid.

Een kritische kanttekening van iemand die werkt bij de GGD: ‘Hier is wel de wens om ervaringskennis te integreren in onze Buurtteams, maar we lopen aan tegen een eilandjescultuur. Het leidt niet tot een leerproces omdat men de nadruk legt op losstaande ervaringen en verhalen. Vanuit de overheid klinkt de mantra van de participatiesamenleving, maar de mensen zijn murw. Er zijn te veel scheve verhoudingen opgebouwd.’ Ziet Tim een oplossing voor die impasse?

Tim: ‘De rol van een netwerk is om mensen bij elkaar te brengen. Er is veel boosheid en wanhoop om de nadruk vanuit het systeem op “u moet dit, u moet dat” die van bovenaf wordt opgelegd. En ook in de onderzoekswereld wordt uitgegaan van een vast stramien van bovenaf, terwijl het veel beter zou werken om relevante onderzoeksthema’s en -vragen door de mensen waarover het gaat zelf te laten formuleren.’

Spreidstandburgers

De vraag is uiteindelijk hoe je vanuit ervaringskennis meer toegang krijgt tot de systeemwereld. Daarvoor is het volgens Tim nodig om een beweging op te bouwen van zogeheten ‘spreidstandburgers’: mensen die net zoals hij vanuit een achterstandspositie zijn opgeklommen in het maatschappelijke veld, en zowel de wereld van de hooplozen als die van de beleidsmakers van binnenuit kennen.

Tim: ‘Beleidsmakers die in hun privéleven niet geconfronteerd worden met het beleid dat ze ontwikkelen, zijn vergelijkbaar met een kok die niet proeft van wat hij bereidt. Het gaat erom dat je als overheid echt vanuit de mensen vertrekt en laat zien dat je ze serieus neemt. Uiteindelijk leidt dat tot winst voor iedereen, ook democratische winst, als je als gemeente of overheid zodoende het vertrouwen weet te herstellen. Daar ligt ook een rol weggelegd voor wat ik “spreidstandburgers” noem.’

Het gaat vaak mis in de vertaalslag vanuit de tussenlaag tussen ‘hoog’ en ‘laag’ die verantwoording in cijfers moet afleggen. Daarom is het zo belangrijk om van binnenuit de dialoog aan te gaan tussen de lagen. Een opmerking vanuit de zaal: ‘Er is vaak wel een wens tot verandering onder ambtenaren, maar die wordt dan weer tegengehouden van bovenaf.’ Tim concludeert: ‘Dit is een belangrijk gesprek, de aanwezigheid hier van zo diverse deelnemers is veelzeggend. Het is belangrijk om mee te bewegen en -doen en om begrip op te brengen voor ambtenaren door systeemfouten waar zij zelf ook tegenaan lopen in kaart te brengen. Laten we uitgaan van de gedachte: Iedereen wil eigenlijk hetzelfde, blijf lief voor elkaar.’

Waarna Tim deze vruchtbare bijeenkomst afrondt met het advies aan de bondgenoten in de zaal om elkaar op te zoeken en richting overheid de boodschap uit te dragen ‘Dit gaat fout, we willen je helpen, en dat gaat de overheid ook veel geld besparen’.

We besluiten met een oproep: Bondgenootschap en elkaar opzoeken zijn inderdaad essentieel, dus sluit je aan bij ANE!!!

Download hier de pdf-versie van het verslag

Nieuwjaarsbijeenkomst ANE – terugblik

De netwerkbijeenkomst van ANE op 18 januari verliep in een prettig ongedwongen sfeer. Een mooie inluiding van het nieuwe jaar!

De bijeenkomst werd ingeleid door oud-gemeenteraadslid Lene Grooten (GroenLinks), die vertelde over de intentie van de door haar opgestelde motie om ervaringskennis meer op de agenda te krijgen. Samen met Karla Nijnens (zelfstandig, vh. Herstelbureau HVO-Querido) en Ruud Fiere (Cliëntenbelang Amsterdam), vormt Lene het nieuwe bestuur van Stichting ANE in oprichting.

Na de inleiding gingen de aanwezigen in vier groepen aan de slag met de vraag waarover je droomt als je denkt aan de verdere ontwikkeling van ervaringskennis in Amsterdam, en hoe ANE daaraan kan bijdragen.

Henrike Kowalk (HvA) en Martin Stam van ANE waren er ook bij en hielden een pleidooi voor een onafhankelijke houding, om te voorkomen dat de ontwikkeling van ervaringskennis in een (nieuw) keurslijf wordt geperst.

Met dank aan Nazeer en Obbey voor de muziek, konden alle aanwezigen daarna genieten van elkaar en van de hapjes en drankjes.

Download het verslag

Dit doet er toe!

Conferentie 27 januari in Restaurant Zaal 100, over ervaringen van waarde, en de spanning tussen wat wij als waardevol ervaren en professioneel / economisch handelen. Met een lezing, gesprekken, bewegingsworkshop en dans.

27 januari in Restaurant Zaal 100.

Conferentie van het Herstel-Lab en de Kring Nieuw Werk / Amsterdams Netwerk Ervaringskennis (ANE), 27 januari 2023.

Dit doet er toe!

Het belang van ervaringen van waarde voor herstel en cocreatie in een ecosysteem mentale gezondheid.

At the basis of our existence is the sense of worth. Alfred North Whitehead

Ter afronding van een subsidieperiode (ZonMW / Voor Elkaar!) van het Herstel-Lab organiseren wij in samenwerking met het Amsterdams Netwerk Ervaringskennis de conferentie ‘Dit doet er toe!’. Over het belang van ervaringen van waarde, voor herstel en cocreatie in een ecosysteem mentale gezondheid. En de spanning die bestaat tussen wat wij als waardevol ervaren en professioneel / economisch handelen. In lijn met de werkwijze van het Herstel-Lab zullen tijdens de conferentie filosofie, gesprekken en creatieve werkvormen samen gaan. Als je wat huiverig ben om zelf te bewegen / dansen kun je er voor kiezen alleen naar het middagprogramma komen. Maar onze uitnodiging is om ook ’s ochtends deel te nemen aan de fysieke ervaring. Doel van deze dag is dat er veel mooie ontmoetingen ontstaan tussen ervaringsdeskundigen, beleidsmakers, zij die in herstel zijn, dansers, onderzoekers, economen, filosofen, zij die psychisch lijden, zorgprofessionals, veranderaars, ambtenaren, leiders en volgers, zoekers en vinders.

Programma, 27 januari:

10.00-12.00 Introductie in de fysieke werkvormen van het Herstel-Lab door Bram Vreeswijk. Gevolgd door een beweging / stem workshop begeleid door Maria Mavridou, Diana Hartog en Peter Rombouts. Voel hoe je lichaam in staat is keuzen te maken!

12.00-13.00 Lunch

13.00-17.00 Lezing van Bram Vreeswijk over ervaringen van waarde, herstel en cocreatie. In deze lezing zal ingegaan worden op het werk van Baruch de Spinoza (1632-1677), Alfred North Whitehead (1861-1947) en de recente publicatie ‘We Zijn God Niet’ (over ecosysteem mentale gezondheid) van Jim van Os en Myrrhe Spronsen. Naar aanleiding van deze lezing zullen twee gesprekken plaatsvinden. In het eerste gesprek wordt jou gevraagd op de inhoud van de lezing te reageren aan de hand van een persoonlijke / professionele ervaring. In reactie op deze ervaringen zal Peter Rombouts een dans performance geven. In het tweede gesprek reflecteren wij op zijn dans.

17.00-18.00 Borrel / Gelegenheid te ontmoeten.

18.00-20.00 Diner

Geef je op

Geef je voor 18 januari op door een mail te sturen naar bramvre@gmail.com. 20 januari ontvang je een bevestiging van deelname. In het geval dat er teveel aanmeldingen zijn stellen wij een mix samen van deelnemers met verschillende achtergronden. Mocht dit gebeuren. En je krijgt het bericht dat je niet deel kunt nemen. Neem dit dan niet persoonlijk op.

Geef aan aan welke onderdelen van het programma je deel wil nemen. Het hele programma is gratis:

  • a) Beweging / stem workshop in de ochtend + lunch.
  • b) Lezing, gesprekken in de middag + borrel.
  • c) Diner.

Schrijf een paar zinnen (3-5) over jezelf. Wat is je naam? Wat doe je? Wat interesseert je in dit programma? Voor de conferentie ontvang je een overzicht van de deelnemers en hun korte teksten, zodat je tijdens de conferentie interessante gesprekspartners op kunt zoeken.

Plaats: De Wittenstaat 100 (bel: restaurant + studio 100) Amsterdam. Vlakbij: Haarlemmerplein en Tweede Nassaustraat, tram 3 of 5.

Wanneer kunnen we dit? -verslag

De kring deskundigheidsbevordering organiseerde op 15 december van 10.00 – 13.00 uur een stedelijke werkconferentie.

Wat is er nodig om ervaringsdeskundigheid in je organisatie te verwelkomen?

Uitgangspunt in Amsterdam is maatwerk en aansluiten bij de leefwereld (Kernwaarden en Amsterdamse Maatwerk Methode . Een conclusie binnen ANE is dat we aan het begin staan van erkenning, waardering en goede positie van ervaringsdeskundigen.

Belangrijk is om met elkaar te weten waar we op moeten letten. Hoe weet je of iemand een goede ED is? Wat is de garantie en focus dat ervaringsdeskundigen hun werk goed kunnen doen?

Met elkaar willen hebben we verkend: hoe we om kunnen gaan met deze vragen. Kunnen we die beantwoorden? Dat deden we met elkaar in een bredere stedelijke werkconferentie, door visies en oplossingen te presenteren en te delen. 

Verslag en presentatie

Hierbij het verslag van de bijeenkomst, inclusief de opbrengst. van de workshops. Ook vind je de presentatie die Mirte Bunte gaf over de bevindingen in de parktijk van buurtteams in Nieuw-West.

Toegang: een ervaring


Bij binnenkomst werden ongemakkelijke vragen gesteld aan de aanwezigen, zoals ‘Wat komt u doen?’ of ‘Wat is uw beperking?’. Op basis daarvan werden mensen zonder nadere toelichting ingedeeld in workshop A of B.

Hoe voelde het voor de bezoekers om zo verwelkomd te worden? Een aantal reacties:

  • ‘Werkt confronterend.’
  • ‘Ik word er chagrijnig van: ik ben niet mijn gipsen poot, ik heb er een.’
  • ‘Wist niet zo goed wat ik van deze vraag moet vinden.’
  • ‘Ik werd geraakt: gaat het om mijn huidskleur, mijn uiterlijk of iets anders?’
  • ‘Mij werd gevraagd “Heb je een beperking?”. Ik dacht: wat attent, willen ze rekening houden met mij? Ik vond vooral de vraag “Wat kom je doen?” onaardig.
  • ‘Nogal een verschil of je vraagt “Heb je een beperking?”, of “Wat is je beperking?”.
  • ‘Ik heb geantwoord: ik heb alleen maar beperkingen.’
  • ‘Het begrip beperking is denigrerend.’
  • ‘Ik word in de maling genomen.’
  • ‘Hoezo deze vraag? Ik werd er emotioneel van.’

De reden dat deze vragen gesteld werden, is dat ervaringsdeskundige medewerkers heel vaak de vraag krijgen waaróm ze dan ervaringsdeskundig zijn. Daarnaast maakt het duidelijk dat iemand verwelkomen (en de manier waarop je verwelkomd wordt) essentieel is.

Uitkomsten onderzoek

Na de workshops gaf Mirte Bunte van Buurtteam Amsterdam Nieuw-West een korte presentatie over de uitkomsten van een onderzoek naar de samenwerkingservaringen binnen haar buurtteam tussen ervaringsdeskundige medewerkers en andere professionals. 
(Download hier de presentatie)

De belangrijkste conclusies uit dat onderzoek:

  • – De meerwaarde van ervaringsdeskundige medewerkers wordt gezien:       rolmodel, brugfunctie en signaleren van systeemfouten.
  • – Er is behoefte aan duidelijkheid op gebied van taken, functie, samenwerking. Veel professionals hebben al een stoel (weten wat er van hen verwacht wordt), de stoel van ervaringsdeskundige medewerkers staat er nog niet.
  • – Er moet meer ruimte komen in het systeem, signalen uit overleggen kunnen beter worden opgepakt, meer aandacht voor de vraag wat je collega nodig heeft.

Iedereen is het wel eens over de waarde van ervaringsdeskundigheid. In een open gesprek gaan (tussen collega’s en ervaringsdeskundigen onderling) over de onderliggende waarden is belangrijk. Wat heb jij nodig om je werk te kunnen doen?

Volgende stappen

Het belang van kennis delen met elkaar staat voorop. Een rolomschrijving is belangrijk, niet een functieomschrijving. Niet alleen de ervaringsdeskundigen komen verandering aanjagen, maar alle betrokkenen binnen de organisatie; het is een gedeelde verantwoordelijkheid.

Uit de discussie over differentiatie volgt dat het er niet om gaat iedereen in een bakje te gooien. Het gaat erom (levens)ervaring mee te laten tellen en wegen.

De tijd zit mee: met de Amsterdamse maatwerkmethode en een gemeente die vraagt om zo te werken. Laat horen wat je nodig hebt, want dit is het moment om te gaan transformeren!

We stellen vast dat de gesprekken die op deze dag gevoerd werden, heel helpend zijn. Graag meer van deze ontmoetingen! Met dank aan alle aanwezigen.

Edo

Via deze weg willen wij je laten weten dat wij het verdrietige nieuws kregen dat afgelopen weekend Edo Paardekooper Overman is overleden. Hierbij willen wij de mail van de familie met betrekking tot het afscheid van Edo met jullie delen.

“Lieve vrienden, familie, collega’s en naasten van Edo,
Afgelopen weekend is onze vader Edo overleden. Dit was op zaterdag 10 december, de dag van de mensenrechten. Hij heeft nog bij ons kunnen zijn en we hebben samen herinneringen opgehaald toen hij in slaap werd gebracht. Met zijn handen in de onze hebben we hem gezegd dat het goed was en dat hij kon gaan.


Wij willen iedereen voor wie Edo bijzonder was de kans bieden om ook afscheid van hem te kunnen nemen. Om ervoor te zorgen dat we iedereen bereiken willen we een ieder vragen om dit bericht en/of de inhoud ervan te delen met naasten die ook een band met hem gehad hebben.

Graag willen we jullie vragen om bijgaand formulier in te vullen zodat wij een inschatting te kunnen maken van het aantal mensen dat afscheid van hem wilt nemen.”

Hierbij de link naar het formulier waar je je contactgegevens kunt invullen. 

https://forms.gle/VKajZLsTK4JQiDsS6

Ga naar de inhoud